Kwestie związane z płatnościami są jednym z kluczowych elementów bezpiecznego funkcjonowania przedsiębiorstwa, mającymi wpływ na stabilność i płynność finansową. Szczególnie w obecnych czasach, ważne są kwestie finansowe, gdyż przez pandemię wiele przedsiębiorstw boryka się z trudnościami i walczy o przetrwanie kryzysu.

 

Przedsiębiorstwo pragnące rozszerzyć swoją działalność poza granicami kraju powinno już na etapie planowania rozwoju eksportu ustalić możliwe i akceptowalne formy płatności za towar dostarczony na rynek zagraniczny. Ustalenie jasnych i przejrzystych reguł płatności pozwoli uniknąć zbędnych zawirowań związanych z opóźnieniami w dostawie, błędów formalnych czy strat finansowych wynikających z niewystarczającej wiedzy.

 

Każdy eksporter powinien zaznajomić się z powszechnymi metodami płatności dostępnymi na rynkach zagranicznych. Zaliczyć do nich można :

 

• Payment in advance / cash in advance – zdecydowanie najbardziej korzystna metoda płatności z punktu widzenia eksportera – otrzymanie przelewu/ płatności gotówką w formie zaliczki / przedpłaty na poczet złożonego zamówienia. Wówczas po otrzymaniu zapłaty za zamówienie eksporter przystępuje do przygotowania zamówienia i procedury wysyłki towaru. Metoda ta zazwyczaj znajduje zastosowanie przy rozpoczęciu współpracy z kontrahentem do momentu uzyskania uwiarygodnienia klienta i nawiązania długofalowych relacji biznesowych.

 

• Open Account / Bank Transfer – tradycyjna forma płatności „na przelew” z określonym terminem płatności – 14 / 30 / 60 / 90 dni. Otwarte konto dla naszego kontrahenta zawsze powinno być obwarowane szczegółową umową, w której widnieje zapis do jakiej kwoty istnieje możliwość zakupu towaru z odroczonym terminem płatności. Bezwzględnie po przekroczeniu takich ustaleń, kontrahent powinien spotkać się z naszą twardą opinią w temacie, tak aby podobne sytuacje nie były powtarzalne. Zazwyczaj, niestety, jeśli pozwolimy partnerowi biznesowemu płacić z opóźnieniem lub zwiększać jego limit zadłużenia zostanie to uznane za standard a nie naszą dobrą wolę. W przypadku tej metody, warto również rozpatrzyć możliwość ubezpieczenia transakcji eksportowej od braku należności z winy importera.

 

• Letter of Credit – Akredytywa – forma płatności gwarantowanej przez bank importera. Eksporter musi spełnić wszystkie wymogi dotyczące dokumentów wymaganych przez bank otwierający, wówczas po ich zatwierdzeniu eksporter może spodziewać się należności w ciągu kilku dni. Akredytywa jest procedurą dość długotrwałą i wymagającą wprawy w przygotowaniu dokumentów według oczekiwań banku. Dodatkowo transakcja jest obarczona extra kosztami, które musi ponieść exporter. Istnieje wiele rynków, które mają nałożone obostrzenia importowe ( np. Etiopia może dokonywać zakupów przelewem do kwoty 5000 $, powyżej tej kwoty jedyną dopuszczalną formą płatności jest akredytywa ). Warto rozpatrzyć tą formę płatności w przypadku większych transakcji, które będą opłacalne dla przedsiębiorstwa.

 

• Documentary collection – Inkaso – czyli forma rozliczeń bezgotówkowych, w której to dostawca (exporter ) składa polecenie w swoim banku, by pobierał należności od odbiorcy ( importer). W odróżnieniu do akredytywy stroną inicjującą jest exporter, a bank nie ponosi odpowiedzialności za transakcję i nie weryfikuje dokumentów. Jeżeli chcemy skorzystać z tej formy płatności to pamiętajmy, żeby stosować ją tylko w przypadku sprawdzonych i wiarygodnych partnerów biznesowych.

 

Znajomość wachlarza możliwości finansowych z pewnością przyniesie wiele korzyści i wprowadzi przedsiębiorstwo w strefę dywersyfikacji kontrahentów, a co za tym idzie i źródeł przychodów.